26-01-16

Die lezen mogen eenzaam wezen

 

 

Onvervreemdbaar

Dit wordt ons niet ontnomen: lezen,
en ademloos het blad omslaan,
ver van de dagelijksheid vandaan.
Die lezen mogen eenzaam wezen.
Zij waren het van kind af aan.

Hen wenkt de wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
Tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.

 

Ida Gerhardt

Uit "verzamelde gedichten"  Amsterdam, Athenaeum-Polak & Van Gennep, 1980

 


Ook al hebben ze geen stem
ik houd vooral van de scripta
ze zijn geduldig en geluidloos
onderbreken je niet

maar wachten berustend

alsof ze alle tijd hebben
in je handen
lijken ze wel een nest
alleen voor jou

gedacht en geschreven.


PS.
Gedichtendag. Donderdagavond zullen we gaan luisteren.
Ik doe het voor haar.
Samen bedekt door het duister.

Maar ik weet nu al dat ik niet zal genieten.
Tussen de woorden en mezelf, staat de dichter.
In de weg.

Hier in dit huis kruipt hij weg.
Sluipt hij over het papier. Onder de slapende syllaben.
Tot ik ze wakker maak.

 


Amplitude


Zelfs op lippen van velours
sterven mijn blauwe vogels
een vederlichte dood
als ze hun witte nest verlaten

ze zijn geboren op papier
in woorden zonder oren
geschreven om te lezen
met geloken ogen

om te horen zonder stem
te luisteren
naar de golven van een pen

 


 20 november 2009

 269234

 

De commentaren zijn gesloten.