17-01-16

Zonder woorden

 

 


En wat doe ik dan
als ze op zijn
de woorden en de zinnen

hoe verzamel ik je dan
zonder alphabet
in mijn herinneringen

leg ik je dan
maar neer op bed
en kleed ik je uit

tot op de reden van mijn bestaan.

 


PS.
Ik zal ze nooit begrijpen.
Mijn vingers.
Hoe ze mij in de ochtend een verhaaltje vertellen.

Of 's avonds voor het slapen gaan.
Zomaar als een vermoeide vader
op de rand van het bed.

Zullen ze, nu ze krommer worden
en stram als Baron Dupuytren,
nog blijven schrijven.

Ook als ik er niet meer ben.

 

PS.
Velen geloven niet. In inspiratie.
Geen God. Geen Muze.
Maar louter transpiratie.

Voor mij is het makkelijker.
Ik ben immers geen schrijver of dichter.
Dus ik moet in 'niets' geloven.

En mag ik wel geloven in de inspiratie. Van m'n vingers.

Als ik me neerzet. Voor een leeg bladscherm.
En mijn vingers op de toetsen tikken.
Ze tot woorden strelen.

En ik daarna mag lezen wat er (niet) staat. Nog nat van inkt.

 

268199

De commentaren zijn gesloten.