16-01-16

Van de nachtmerrie en een oude bok

 


Nog even de ochtend bewaren
in m'n kamerjas. Alsof het te vroeg
is voor dag. En het duister van m'n dromen
niet volledig is weggegomd.

Een nachtmerrie
die vierklauwens door mijn hoofd
en lijf galoppeerde.
Ik ben weer aan de dood ontsnapt.

Maar het leven beeft nog na.
Pastelblauw wacht aan de hemel.
Ik blijf hier vandaag.
Op aarde. Tussen de krant en de mensen.

 


PS.
Nooit golft er eens een erotische droom
door mijn lijf en leden.
Een strand van wufte toile. En door de wind
ontblote nimfen.

Die mij koelte en begeerte toewuiven.

Neen. Ik moet steeds hollen voor het overleven
van mijn trage knoken.
In het gezelschap van ruwe basten die niet kunnen wachten.
Om te beginnen. Aan mijn levenseinde.

Vannacht hoorde en voelde ik weer mijn hart bonken.
Zo luid als de angst.
Waarom staat de Nachtwacht mij niet eens één verdwaalde uitzondering toe.

Een oude bok die sabbelt op een jong blaadje.  Het hoeft zelfs geen sla te zijn.

 

 

268078

 

Commentaren

Tja,
Oude bokken hebben stijve horens!

Het wintert, de merries op stal.

De nacht wacht.

Gepost door: tia | 16-01-16

Reageren op dit commentaar

maar hij is rustig verlopen ...

en een bedje jonge sla plant Kopland pas in september...

Gepost door: Uvi | 17-01-16

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.