07-01-16

TT

 

 

 

'Ik wil niets zijn,' zei de kraai plotseling.
Zijn stem was schor en zacht. 'Dat wil ik al heel lang.'
'Niets?' vroeg de eekhoorn verbaasd.
'Ja,' zei de kraai. 'Niets'.
...

Alles zijn, dat kan, dacht de eekhoorn.
De mier is alles. Hij stond even stil. Tenminste, dacht hij,
ik kan niets bedenken wat de mier niet is.
Hij liep weer verder. Maar niets? Niets leek hem
het moeilijkste en verdrietigste wat er bestond.
En hij wist niet of iemand dat ooit kon zijn.

Uit 'Heden niet jarig' - pag. 9 & 10 - Toon Tellegen

 

 

Ik ben er altijd wel weer goed voor, dacht hij,
als er iemand ontploft.
Even later zat de krekel weer in elkaar. Hij fronste
zijn wenkbrauwen, trok z'n knieën tegen zijn kin en
liet zijn jas even wapperen. Alles werkte.

Hij bedankte de boktor. Maar toch stapte hij somber
de deur uit, want zijn vrolijke gedachten had de boktor
ongemerkt achter gehouden. Die kan ik vandaag
best gebruiken, dacht hij.

Uit 'Misschien wisten zij alles' - pagina 321 - 322 - Toon Tellegen

 

 

 

 

 

 

 

 

11:52 Gepost in Dagboek | Tags: toon tellegen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.