26-12-15

Een kus in Ter Kameren en de Begeerte van het Vlees

 
Een kus in Ter Kameren
 
 
Zeg in de splinterende lucht
 
een wurgzwam heeft haar olm,
 
oranje eendepoot loop vast
 
in het bevriezend water,
 
ik weet niet wat ik
 
 
 
Het licht nochtans op schaliën,
 
abt of abdis dek toe
 
de daken van Ter Kameren,
 
nijp alles rond gebroken bot,
 
hoewel al kon ik
 
 
 
En weer 't gelobde waterhoen
 
dat stapt met een gekraakte poot
 
- alle onthalsden en verstikte pories,
 
in de naam van alle Heren,
 
stronken u zou ik
 
 
 
Maar lief, de rand vandaag,
 
koorts aan de dunne wondrand,
 
zwart en nat aan de rand,
 
heilige pest der geschiedenis,
 
naar mijn begrip, ik,
 
 
 
bewegend lipvlees tegen been,
 
aan alle kanten duwt het,
 
jouw koude speeksel zuig ik,
 
als het gaat gisten zal ik,
 
het kan niet dat ik
 
 
 
Jos de Haes
 
 
'het kan niet dat ik.'


PS.
Deze namiddag in de Bib genoten.
Van de Poëziekrant.
Ook daar vind je Torfs. Waar niet.

Men vraagt hem naar de mooiste versregel.

Hij citeert de slotregel uit 'Een Kus in ter Kameren'
van Jos de Haes.
'het kan niet dat ik.'

Dierbare lezer, ik begrijp Torfs tenvolle.
Zelf heb ik enkele malen in mijn leven deze zin gedacht.
Als een uitroepteken! Met de juiste klemtoon.

Ik kan u verzekeren: dit is een onwaarschijnlijk geschenk!

22-12-15

...

Lees maar er staat niet wat er staat...

 

'het kan niet dat ik.'

Hoe kon ik me zo projecteren
in deze versregel.
Hoe diep moet de twijfel aan mijzelf 
gevangen zitten ...

dat ik niet kan geloven
dat 'zij' van mij houdt.

Lees dit als:
meervoud en in de verleden tijd.
Ondertussen weet ik. Immers.

Buiten de titel van het gedicht
en de laatste versregel, blijft er voor mij
niet veel over van het gewrocht van Jos de Haes.

 ...


Toen ik gisteren op Kerst
in de keuken treuzelde tussen
afwas en afwezigheid,
luisterde ik naar een Afgevaardigde van 'Het Kerstekind'.

Het ging in een of ander Epistel,
over Macht en Koning en Heerschappij
en andere Oorlogstaal. Maar ook over

'de Begeerte van het Vlees'.

Ik wist meteen dat hij het niet over
een Beenhouwer had.
Maar 'iets' dat reeds vele bejaarde jaren
in mijn lichaam sluimerde.

Als een soort wild dier in winterslaap
dat diep in mij resideerde.
En nu en dan brullend wakker werd.

In de Zonde van Begeerte.

Ik heb er aan geleden.
Van Putti tot cinema.
Van onder de lakens tot aan... nou ja ...
de stay up van een kousenband.

Maar, driemaal helaas, vele malen geraakte mijn Vlees niet verder.
Dan de Begeerte.

 

http://www.dbnl.org/tekst/_gid001198601_01/_gid001198601_...

 
www.dbnl.org
Jos de Haes (Leuven 1920-Brussel 1974) heeft geen omvangrijk oeuvre nagelaten. De Verzamelde gedichten die nog in het jaar van zijn dood verschenen (uitgeverij Orion ...

 

 265675

 

Commentaren

Een onwaarschijnlijk geschenk !

Meer geschenken van deze aard?
Ik wens ze je toe.

Louis Pasteur fluistert mij hier zonet hetvolgende in mijn oor:
Savoir s'etonner a propos est le premier pas
fait sur la route de la decouverte!

Een geschenk voor jouw oor toch ook?
Bonne route.

Gepost door: tia | 26-12-15

Reageren op dit commentaar

mmmmm....

je bent wel erg genereus vandaag, lieve tia!

Groeten aan Pasteur.

Gepost door: Uvi | 26-12-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.