21-12-15

Every moment of light and dark is a miracle

 9

Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen.
Wij tatoeëren de varkens van China,
Beplakken plafonds met de pantsers van kevers,
Wij maken machines die stront produceren
En proppen een pot vol met schelpen van mossels,

Klaar. Het is kunst want wij noemen het kunst.

Wij aanbidden de pisbak Duchamp, de verroeste
Spijkers met koppen van Uecker, de dolksteek
Fontana, wij gaan op de knieën voor schoonheid
Van afval. Afvalligen zijn we. Van wie dan?
Geen kwast observeert ons verleden frontaal.

 

Uit "Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen" - pagina 45

Leonard Nolens

 

 


Ooit toen de Kodak nog geen fotoapparaat was
en dus ook geen lichtdrukmaal op papier legde,
was de schilder een fotograaf.

Van grafoo, het Griekse werkwoord schrijven.

Hij (vooral een hij) was de conservator
van tijd. Mens en landschap.
Een schrijver. Met licht en donker. Clair-obscur.

Hij had de immense taak om de werkelijkheid
op doek te bevriezen.
Ongevoelig voor verandering, onvergankelijk
en klaar voor de eeuwigheid.

Maar toen werd de fotograaf geboren.

En stierf de schilder
een stille tijdelijke dood.
Hij moest zichzelf opnieuw uitvinden.

Door een verrijzenis.

De schilder kon slechts in leven blijven
als hij de werkelijkheid manipuleerde.
Van zijn impressie een expressie maakte.

A brave new world.

 

En zo kijk ik naar een schilderij.
Met het oog en het woord
van een analfabeet.

Hij die de taal van verf niet spreekt of leest.

Soms zie ik een explosie,
een vuurwerk van blauw,
een regen van vegen.

Ik ruik de geur van overweldiging.
De implosie van ontroering
die explodeert op het doek.

De apotheose van bevroren beweging,
vegen van verstilling.
Ik zink weg in een mijmering
van kleuren en verbeelding...

en laat het kader los.

 

 

PS.
Ik kan er geen wetmatigheid in h'erkennen.
Wanneer word ik overrompeld. Geraakt en gewond.
Wanneer bevangen door verdriet of vreugde.

Sommige woorden ver-wekken zelfs al een lichte tegenkanting.
Zoals de term: installatie.
Alsof de Kunst geïnstalleerd wordt.

Ik ben nog een ouderwetse amateur die
adoratie of afgrijzen,
alleszins 'emotie' wil zien en horen.

Een zee van gevoelens. Een strand van ontroering.

 

PS.
In een etalage, in mijn stad, zie ik een zeefdruk liggen.
Met een heerlijke tekst.
Het beeld in zwart wit tekent een fotograaf met een groot statief.

Every moment of light and dark is a miracle.


PS.
Er zijn schilders die de zon in een gele vlek veranderen.
Ik verander een gele vlek in de zon.
Picasso.

 

 

 265196

 

Commentaren

Een schilder die de werkelijkheid afbeeldde, net als het fototoestel??? Euh - lijkt me toch meer onwaarheid dan waarheid te bevatten, ongeacht de tijd - hoor UVI... ga maar even na... Bijbelse taferelen - waar is de waarheid en fotografische werkelijkheid? Denk zo maar verder...

Gisteren Claes Dircksz van der Heck ontdekt in het stedelijk museum Alkmaar - 17e eeuws - de man is nooit buiten Alkmaar geweest - een aangename ontdekking en bijzonder boeiend om filosofische denkpistes te laten passeren, teruggebracht naar onze tijd - want na 1620 begint hij anders te schilderen - namelijk voor de vrije markt en de kwaliteit als je gaat vergelijken, gaat er in ieder geval op achteruit - zoveel is duidelijk. Minder verf, minder uitwerking details.

Vraag me af of, los van de godsdienstoorlogen van die tijd, de "tulpenmanie" hier ook iets mee te maken heeft gehad? De tulpenbollen als waardevolle objecten van die tijd, het verzamelen of aankopen van schilderijen op de achtergrond dreef - tulpen nemen nu éénmaal minder plaats in beslag dan schilderijen?

Nolens lijkt me inderdaad met een te éénzijdige, te kortzichtige en te zwaarmoedige bril te kijken en niet verder dan dat als je hem zo hoort - spijtig???

Plafond met kevers is recuperatie van de natuur - anders zouden ze verrotten en niemand zou ze kennen noch aandacht aan besteden - de kevers zelf, dienen als voedsel in Azië - het heeft heel wat werkuren gekost en zo mensen aan het werk geholpen - anders hup schildje weg op de vuilnisbelt, nutteloos.
Schelpen en mosselen in een pot - zo schenkt men niet enkel aandacht aan maag en smaak om te eten, maar stelselmatig ook het omhulsel als even belangrijk of nog belangrijker om te observeren en de zinnen te strelen - het paarlemoer in mosselschelpen even geweldig om naar te kijken als echte parels.

Gepost door: greetje | 21-12-15

Reageren op dit commentaar

dank voor uw bedenkingen, Greetje,
maar zelf sta ik dicht bij Nolens, met mijn (overigens onbelangrijke) mening...

de waarheid
die schrijf ik ook al niet in dit dagboek, het is immers de Bijbel niet,
maar een eenvoudige impressie...

trouwens mag ik in dat verband even onze erudiete Rector citeren:


"Waarom vernietigde ik na moeizaam veertig bladzijden bij elkaar te hebben geschreven mijn manuscript?
Omdat alles wat erin stond waar was. Dat leek mij uitzichtloos.
Zoiets helpt niemand vooruit. Geen mens wordt er beter van de waarheid te lezen,
want eigenlijk kent hij ze al, in al haar tristesse,
en hoopt hij stiekem dat ze vroeg of laat door een betere waarheid zal worden vervangen."

Uit 'Wie gaat er dan de wereld redden?' - Pag. 7 - Rik Torfs.



Nog een mooie avond!

Gepost door: Uvi | 21-12-15

De commentaren zijn gesloten.