13-12-15

In Paradisum

 

Zondag en somber.
Ik strooi de rozen als een regen
boven de kale haag. Verdwaalde vlinders.

En monniken van Grimbergen die zingen.

Zomer boven winter.
Warmte over kilte.
Verwelkte rozen.

Symbool van verloren liefde.

Ik heb nog een trosje
rode rozen gered.
Een herinnering aan dagen schoonheid.

Troost. Ze mogen dicht bij mij sterven.

 

 

PS.
Deze woorden komen terecht op een afgestorven 'hype'.
Ooit bloeide Skynet weelderig.
Elke seconde wel een nieuw bericht op één of ander Blog.

Een virtuele bibliotheek.
Of moet ik eerder schrijven: vitrines voor verwaarloosde narcisten.
De honger naar waardering en complimenten was immens.

Groter dan hunkering. Het leek op een bordeel voor verslaafden.

Aandacht en appreciatie. Wij hunkeren er allen naar.
Maar overdaad schaadt.
Als elke letter, ieder betekenisloos woord, paragraaf of zin,
elke pixel smeekt om erkenning en waardering,

dan wordt het een moeras voor leegte en banaliteit.
En voelt de schrijver zich al vlug aangevallen.
En miskend. In zijn kunstzinnige ambities.

Iedereen beroemd.

De teleurgang van de Blogs, stel ik al lang vast op Skynet.
En elders.
We zijn elkaars 'oeuvre' en mekaar beu geworden.

En terug geworden wat we waren: vreemden voor mekaar.
De vrienden zitten nu op Facebook.
Tot ze ook daar verdwalen...

in Paradisum.

 

https://www.youtube.com/watch?v=gu7mM_zqapA

 

 

 264377

 

Commentaren

Sinds de opkomst van de blogs op skynet is er veel veranderd. Concurrentie van tumblr, twitter en facebook ... Mijn eerste skynetblog was genomineerd als één van de vijf "populaire" blogs van toen in de categorie dagboeken. Toen. En nu kan ik het niet meer opbrengen om wat dan ook nog te schrijven op m'n huidige blog. Niet dat het me mankeert aan inspiratie, wel integendeel. Maar om één of andere reden is de uitdaging zoek. De magie is weg. En daarmee samenhangend de voldoening. Maar ik spreek voor mezelf.
nu schrijf ik opnieuw alles op in echte dagboeken : pen en papier. En oefen ik in schoonschrift. Heerlijk !
Misschien dat ik op een dag opnieuw ga bloggen. Maar ondertussen laat ik liever beelden spreken op C.iel.
Genegen groet

Gepost door: Chris | 13-12-15

Reageren op dit commentaar

Dag Chris,

"De magie is weg."

Ik hoop dat de 'verwondering' gebleven is.
Daar begint het ... de manier van kijken.
Daar begint ook het schrijven ...

nog een mooie dag
en een boeketje magie voor jouw schoonschrift in je geheim dagboek...

mvg

Gepost door: Uvi | 14-12-15

Met een glimlach lees ik ...magie en verwondering...toch nog voldoende te ontdekken hoor, tenminste als het er niet om te doen is bovenaan te staan :-) :-)

Goh, je hebt me alvast Leonard Nolens laten ontdekken en blij toe nog eens een "levende" gevonden te hebben ;-) :-)

Blijf toch nog maar af en toe schrijven, ook deze blog een recente ontdekking die zeer waardevol blijkt.

"Pen en papier" groot probleem, moeizaam om zinnen te bouwen, teveel schrappen en kan eigen geschrift nadien meestal niet meer of zeer moeizaam lezen...heeft ook geen taalcorrector en blijf je constant met fouten zitten en herhalen? grtjs

Gepost door: greetje | 14-12-15

Reageren op dit commentaar

Dag Greetje,


Nolens.
Dan hoop ik dat je zijn 'Dagboek van een dichter'
leest (of hebt gelezen).
Maar als ik je één schrijver mag aanbevelen is het toch wel Toon Tellegen.

Nolens is donker en Tellegen is licht.

'Neem pen en papier', hoe dikwijls zouden we dat gehoord hebben?
Meestal voor een ... toets, zeggen ze nu,
zeiden wij niet 'ondervraging'?

mvg

Gepost door: Uvi | 14-12-15

De commentaren zijn gesloten.