06-12-15

Zoals het nooit geschreven is

 

 

neen, schoner dan de zee
kan ik je niet schrijven

en zachter dan de wind
kan ik je niet aanraken

maar ik kan je bedekken
als een gekreukeld laken

en zo je herinneringen bewaren.

 

 

 


PS.
Op de arduinen drempel
had Sinter Klaas een lekker geschenk achtergelaten.
Toch één iemand die aan me denkt.


PS.
En terwijl we naar de wind luisterden
en het buigende riet,
droomden we van de zee.

En de hotelletjes
die ons ooit samenhielden.

Op de vijvers langs de abdij lagen de meeuwen
als sneeuwvlokken.
Zoals toen de marktkraampjes, november in Oostende.

 

 http://uvi.skynetblogs.be/apps/search/?s=oostende

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.