24-12-15

Een zee van zwijgen

 

 


Ik schrijf je tot rust
aan de kust van m'n stilte
waar woorden als een breed strand
op je sporen wachten

wandelende vingers
over golvende bladen
meeuwen van het alphabet
die om je ogenblikken schreeuwen

wit van zwijgen. Op schuimend papier.

 

 

PS.
Het is ochtend en ik struin door een veld van ontwerpen.
Ooit bewaard voor later.
Ik merk de titel en klik.

En dan staat er dit. 'Wit van lezen'.
Ik verander in: 'Een zee van zwijgen'.
Lijkt mij meer geschikt. Voor deze dagen.

Heb ik het al ooit ergens uit z'n slaap gehaald.
Ik weet het niet.
Maar op deze ochtend gooi ik het de lucht in.

Met open armen als een jonge duif. Naar de hemel.
En jou.
Misschien wacht jij wel

op meer dan wit.

 

 

 

265526

De commentaren zijn gesloten.