30-01-14

Het proces van Nolens

 

 


Retie, vrijdag 2 november 1990

Omdat er schijnbaar nooit iets ophefmakends in je leven gebeurt
en je dagen bestaan uit dagdromen en herinneringen, grijpt ieder
vandaag terug naar de dagdromen en herinneringen van gisteren.
En hoe dichter het definitieve 'morgen' jou nadert, hoe meer je leven
de vormen zal hebben aangenomen van herinneringen aan herinneringen
en van dagdromen over dagdromen, en hoe dichter, dikker en ondoorzichtiger
de massa onbestaan zal zijn, die je scheidt van het enige
werkelijk  beslissende en ophefmakende feit van je bestaan: je geboorte.
En heel dat proces is dan wat dichters en filosofen durven te noemen:
de ver-wezen-lijking, de essentialisering!

Uit 'Dagboek van een dichter' - Leonard Nolens.

 

 

Mijn actief leven was een maat voor niets.
Als schooljongen had ik wat anders in mijn hoofd.
Geen geld of roem.
We waren immers nog niet besmet door de tijd. En de media.

Wij waren aangetast door idealen.
Priester of schrijver.
Dàt zou ik worden.

Tot in de Poësis bleef ik dromen.
Maar toen zag ik de meisjes
dichterbij komen. En God viel dus als eerste af.

Zaaien dat wel. Maar oogsten?

Dichter, dat zou ik worden.
Bij de meisjes.
En bij de woorden.

Het werd papier. Jawel. Jammer, maar helaas.

 

 


PS.
Om den brode werd ik een pennenlikker.
Stapeltje papier van links naar rechts.
Een zinloze bezigheid. Tussen competitieve geesten.

Lichamen gesteld op een carrière.
Gestelde lichamen.
Van de bureaucratie.

O, was ik maar een dorpspastoor geworden.
Met een bloeiende wijngaard. En een bloedmooie meid.
Aristocratische wijnen en een elite aan notabelen.

Aan tafel. En in bed. God in mijn gedachten.

 

 

 194424

 

Commentaren

Tot hier was ik vorige keer gekomen.
Bedankt voor al het moois :-)

Gepost door: elly van doorn | 06-02-14

Reageren op dit commentaar

de lezeres is bedankt, dag Elly!

Gepost door: Uvi | 06-02-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.