04-06-13

De erudiete kiekendief

 

 


En dan zou ik boos
naar de minzame en beschroomde professor
willen stappen en schreeuwen:

Besef jij wel man, dat jij van haar
het schoonste standbeeld van de wereld hebt gekregen?!
En dat je het zelfs hebt willen vernietigen nog voor het er stond.

Lafaard, zou ik roepen,
tegen de schuchtere heer, je hebt haar opgepeuzeld
als een ordinaire kiekendief. En haar gebeente achter gelaten.

En alsof dàt nog niet genoeg was
heb je haar ondergescheten als de duiven
Elsschot nabij het Elzenhof in A'.

Jij, rancuneuze minnaar, jij hebt haar vergeten.
O, niet in je oud eminent lijf, emeritus,
maar in de geschiedenis van de literatuur.

Terwijl je maar al te best wist dat ze daarin
wilde begraven worden.
En niet in een godvergeten tombe in Vlaams-Brabant.

O, wat zou ik hem nu willen verwensen. En vervloeken.
Schijnheiligaard, die ik ben.
Want in de Delhaize zal ik hem weer hoffelijk groeten.

En gecharmeerd zijn door zijn schroomvolle glimlach.

 

 


PS.
Ik lees opgewonden verder, zoals je kan vaststellen.

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.