27-03-12

Nolens volens



Het is nog duister. Maar toch durf ik
de somberheid aan.
Want ik weet dat straks, als ik terugkom,
het licht lui over de tafel ligt.

Vandaag kan ik Nolens verdragen.
In de lichtheid van mijn bestaan.

Deze dichter heeft overdadig daglicht nodig.
Of je zakt weg
in het drijfzand van z'n tobberige gedachten.

De ganse winter liet ik hem onaangeroerd
nadenken, tussen de covers.
Het gele leeslint lag bladstil te treuren.
Een vlag halfstok.

Ik begin opnieuw aan de pelgrimage.
Via de Camino naar Nolens.
De Finisterre van 'Dagboek van een dichter'.

1.056 pagina's ver.

 

 

 

 

PS.
Het is kwart na zeven. Zo dadelijk
de kinderen naar school brengen. Dan de Delhaize binnen.
In de late namiddag de kinderen ophalen.
En koken.
Met een interval, verteer ik Nolens beter.


 

De commentaren zijn gesloten.