11-02-12
Een vleselijk verlies
Een Thaise massage
dat zou helpen, dacht ik zopas.
Mijn spieren lijken wel krakend ijs.
Misschien ben ik lichtjes dronken
van de walmende koffiegeur.
Het is immers van dinsdagochtend geleden
dat ik dit genot ervaar.
Een Thaise massage daarentegen,
sluimert nog steeds in het voorgeborchte
van mijn kennis: het vermoeden.
De embryonale fase van de weten'schap.
Vier nachten en vier kilo's.
Drie dagen en bijna negenendertig graden.
Dat is de optelsom van mijn voorbije week.
En wellicht erfde ik dit legaat van m'n kleinkinderen.
De risico's van het vak: opa.
Mijn dieet is doeltreffend. Maar voorwaardelijk.
Ik weet het. Het 'yoyo-effect' is reeds volop
aan het trainen.
De weegschaal notuleert nu nog een vleselijk verlies.
Waar zijn ze naartoe die onzichtbare corporele activa?
En, voor hoelang zullen ze mij verlaten.
Want hoelang kan dat verlies zonder mijn lijf en leden.
123.313
11:22 Gepost door Uvi in Dagboek | Commentaren (4) | Email dit




Commentaren
kuchkuchkuch, hatsjoe...van harte beterschap:)
Gepost door: riet | 11-02-12
Reageren op dit commentaarik zit al in de post-griepale fase
dank u.
Haaaatsscjiie
Gepost door: Dag riet | 11-02-12
Pas op, straks steek je die Thaise nog aan.
Gepost door: Marcelle | 11-02-12
Reageren op dit commentaarzou mijn verbeelding zo aanstekelijk zijn?
Gepost door: Dag Marcelle | 11-02-12
Post een commentaar