05-10-11

1056

 


Nolens is op. En leeg.
Mijn vingers verloren.
Duizendzesenvijftig keren lang
lag hij in mijn handen.

Dikwijls stomdronken bezopen.
Maar ook dàn,
bleef hij meesterlijk. Een dichter
die een dagboek schrijft.

Hoe moet de ochtend
nu aan de dag beginnen?
Zonder zijn lijvig lichaam.
Zonder zijn gedachten in mijn hoofd.

Hij mag nu op vakantie. La France profonde.
Met haar. En tussen haar handen.
Ik blijf hier tussen Tellegen en Dewulf.

Zonder haar. En zonder Nolens.

 

 

 

"Men schrijft altijd voor een afwezige. Men schrijft afwezigheid. Men schrijft de afwezige die men gaandeweg wordt...."

Uit 'Dagboek van een dichter' - pag. 1053 - Leonard Nolens

 

 

109.399

 

Commentaren

Verzot op de ver strekking
van ook Uw woorden beste Uvi;
die knappe gelaagdheid,
die, ogenschijnlijk, beknopte bedaagdheid
ontluikt per dagboekbloeiend.

Met een dankbare groet
en hopen aaneenrijgende dagen
tegemoet,

Gepost door: Cor Beau | 05-10-11

Reageren op dit commentaar

merci monsieur le Cor Beau.

Gepost door: Uvi | 05-10-11

Mooie hommage, Uvi. Van mij ook een dankbare groet.

Gepost door: martin pulaski | 05-10-11

Reageren op dit commentaar

tot een volgende visite, Martin.

Gepost door: Uvi | 05-10-11

De commentaren zijn gesloten.