02-10-11

De kwetsbare overmoed van een viooltje

 


Zoals bij de mensen
zijn er ook marginale viooltjes.
Ze breken uit de bak van hun bestaan.

Naast mijn deur
staat er een gemeenschap in volle bloei.
Bij de buurvrouw. Enkele zijn ontsnapt.

Hebben zich voortgeplant
tussen de voegen voor m'n garagepoort.
Ze hebben het lot getart. En verloren.

Ik heb er eentje opgeraapt.
Als een musje uit het nest gevallen. In de palmen
van m'n hand naar boven gedragen.

Nu ligt het al dagen blauw in een wit kopje.
Dicht bij mij. En Nolens.
Dagboek van een viooltje.

 

 

 

 


PS.
Ik woon in een bel-etage. Dus op de eerste verdieping.

Commentaren

i love violets:)

Gepost door: riet | 02-10-11

Reageren op dit commentaar

... en van deftige rozen en dansende tulpen

Gepost door: Uvi | 02-10-11

Hallo..

Als..iemand ooit eens een gedicht voor mij zou schrijven, dan zou ik het deze titel toewensen.
Ik las de mooie regel en er was meteen de herkenning over hoe ik mij kan voelen.
Wat een prachtige zin, en alles maar vooral het witte kopje op het eind, doen het voor mij.

Bij mij doen ze het ook die lieve kleine viooltjes.
Stil maakt het me, om soms zomaar weer onverwacht ze op verschillende plekken tegen te komen. Een echt zondaggevoel krijg ik hiervan. Dankje wel.

Gepost door: Fleur | 02-10-11

Reageren op dit commentaar

En dat zo dichtbij en zomaar
bij ons groeit ... zonder reclame of kost

gelukkig de mensen
die de kleine dingen zien en horen ..

Gepost door: Uvi | 02-10-11

Beste Uvi,


uw feilloos gevoel voor proportie lijkt opportuun.

U waardeert zeer als een chirurg.

Hier op de tuin, naast het bos groeit soms wild het driekleurig viooltje. Zelfs de marter veegt er geen staartje aan af. Aan dit uitermaats kwetsbaar juweeltje (wat weer niet bestaat).

En ook ik, ik maai er omheen als een kapper in haar op het hoofd van de aarde.
Ze zoekt zelf haar bloeiplekjes; van mij mag ze graag

violeren

Gepost door: Cor Beau | 02-10-11

Reageren op dit commentaar

Beste doctor honoris causa,

en wat een groene kennis u heeft
en achteloos etaleert

u slaat mij telkens
met verstomming ...

Gepost door: Uvi | 02-10-11

"Heartbreak Hotel"

Gepost door: Wim | 02-10-11

Reageren op dit commentaar

Hello P-elvis

Gepost door: Uvi | 02-10-11

Goede dag beste Uvi,

jubilaris titularis

als het zwart van afsalt onder oktoberkoper zou ik kunnen smelten; echter ben ik te zeer van de straat geleerd, een klinker met praatjes, een vloeibare steen

Het kost om mens te zijn; het kost meer om te worden
Hulde aan iedere ouder

Gepost door: Cor Beau | 03-10-11

Reageren op dit commentaar

Jij bent klaterende taal
vloeibaar zwarte gedachten
op het witte veld van het alfabet ...

jonge, jonge ...

Gepost door: Uvi | 03-10-11

De commentaren zijn gesloten.