15-04-11

Vrouw

 


Zij plagieert de wind
zee golft door haar haren
als zij met één gebaar
de vloed over haar schouder legt

in de verte
hoor ik haar schreeuwen
om aandacht als een strand
vol aangespoeld verlangen

straks zal de zon ondergaan
boven mijn gemis.

 

...


Het is bizar.
Ochtend en ik luister
naar mijn vingers.

Hou zij vrouw fluisteren
tegen deze witte wand.
En ik lees.

Wat zij voelen.

Waar kan ik beter wonen
dan voor het venster
van dit hoofd.

 

 

86.99O

Commentaren

mooi, ik lees het luid en golf mee op de melodie van het gedicht:)

Gepost door: riet | 15-04-11

Reageren op dit commentaar

Dag Riet, strandjutter ...

Gepost door: Uvi | 15-04-11

Reageren op dit commentaar

Dag Uvi,

Die metafoor van het (f)luisteren naar of van uw vingers ken ik toch alleen van u, en 'zij' is fraai, steeds weer.

De beelden laten zich vervormen en dat maakt het lezen milder. Zoals wind en vloed over haren lijkt te gaan, is het ook mogelijk om er tranen of een armbeweging van te maken. Het schreeuwen lijkt (het lichte tot zware) ruisen van het water uit te sluiten dat ook met vloed gepaard gaat, en doet denken aan het krijsen van de meeuwen. Een pijnlijk gevoel geeft het mij als lezer, dat schreeuwen om aandacht dat gedempt wordt door de verte, maar toch scherp blijft. Wellicht als het gemis van de dichter, de lege plek.

Ogenschijnlijk zo eenvoudig, en weer zo mooi.

hartelijke groet,

Gepost door: oestha | 16-04-11

Reageren op dit commentaar

Dag Oestha,

Niet voor niets schrijf ik 'het is bizar'.
Ik heb 'erg' zelfs geschrapt.
Maar het is een waarheidsgetrouw fenomeen
dat ik al 'onderga' van toen ik nog professioneel schreef.

Ik denk aan niets, zet mij voor het scherm,
raak de toetsen aan ... en ze beginnen te 'praten'.
Ikzelf moet slechts noteren ...

De pro-pc-tijd had ik hetzelfde (gekend) 'fenomeen' met op een potlood sabbelen of aan m'n pijp lurken ...

In 1998 stopte ik na een eeuwigheid met roken.
Als ik een man met een pijp zie of ruik in de stad
word ik weemoedig ...

En, jawel, die schreeuwen waren voor mij al inclusief de meeuwen ...

Dankuwel, Oestha, voor de investering van uw tijd in mij.

Gepost door: Uvi | 16-04-11

De commentaren zijn gesloten.