08-04-11

Lof der onwennigheid

 



Er bestaat een alfabet dat aarzelt
alvorens zich te ontcijferen.
Woorden die drijven als eilanden
tot ze samenklitten in een zin.

De rusteloosheid van een gedachte
vangen. Als ware het een vlinder.
Een jongetje dat hem tegen het wit prikt
van zijn verlangen. Voor later.

Later als ik schrijver ben ...

 

 

 

PS. De titel leende ik even van het mooie boek van Francis Smets.


 

86.100

Commentaren

prachtige vergelijking:)

Gepost door: riet | 08-04-11

Reageren op dit commentaar

dag Riet,

en jij blijft maar schrijven ...
dag vilte rietje.

Gepost door: Uvi | 08-04-11

De commentaren zijn gesloten.