10-09-10

Een matineuze lezer

 

Geen zaliger dageraad
dan te luisteren naar de stilte.
Van papier.

Amper geritsel
van blauwzieke woorden.
In mijn handen
rust een bundel ochtend.

Mijn mond prevelt een lus van letters
rond geluk.
Ik kus de lippen van de blauwe dauw.

Zo te leven, zo te sterven
als een lezer van papier.


 

62.457

Commentaren

jij schrijft...
de lezer leest,

de lezer interpreteert,
soms, nu en dan
ziet de lezer gebeuren
wat niet wordt verteld...

"...zo te sterven"

en plots zie ik het weer gebeuren.

wij, mijn man en ik
staan als enigen aan haar sterfbed,
heel haar leven gehandicapt,
en de laatste jaren blind.

plots ontspant haar hele lichaam,
rimpels verdwijnen,
haar ogen gaan wijd open
en kijken stralend in de verte
een bevrijdende glimlach,
...

"zo te sterven",
ik wil er voor tekenen.

het spijt me, Uvi
als ik jouw gelukkige ochtend verstoor.

ria

Gepost door: ria39 | 11-09-10

Reageren op dit commentaar

En ik dacht aan een liedje en een vlinder ...

Gepost door: Dag Ria | 11-09-10

Reageren op dit commentaar

Dag Petit Prince,

Die vlinder kan ik mij voorstellen, de lichtheid en het licht, ook de vlinder van verlangen naar een schoonheid, inzicht van woorden en -als het dan echt mag- het gesprek daarover. Maar het sterven is ernstig.. de laatste blik op het hier, laatste ontvangst en eerbetoon, waarschijnlijk voorgelezen worden en niet zelf meer lezen.

Ik vind de tag naar de bundel Blauwziek, en die woorden in uw vers natuurlijk, prachtig. Ik moest aan het gesprek denken uit 'Grand nu a la baignore, 1924', zo intrigerend hoe de schilder zijn meest nabije bekijkt en probeert weer te geven. Als boodschapper van de dichtende Dewulf mag u nog wel even doorgaan, ook al zet u mij waarschijnlijk nog wel even in de wacht voor wat betreft u lezen van papier..

Wens u een zonnige dag of regenbogen, hartelijke groet:-)
Oestha.

Gepost door: oestha | 13-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.